We kunnen er weer een jaartje tegen

De jaarlijkse vrijwilligersavond voor de medewerkers/sters van de St. Agatha en de H.H. Engelbewaardersparochie dit jaar gehouden op vrijdagavond 9 september in de Proeverij kan zonder meer geslaagd worden genoemd.

Na de dienst op naar de koffie/thee die geserveerd werd met een overheerlijk gebakje. De zaal stroomde vol. Een kakofonie van geluid ontstond er. Ja dat heb je als zoveel mensen tegelijk met elkaar beginnen te praten.

Het weer liet het gelukkig toe dat de sfeervolle zitjes buiten ook konden worden gebruikt. Toen de koffieronde voorbij was werd er even stil gestaan bij de jubilarissen. Degene die al 25 en 40 jaar lang vrijwilligerswerk doen kregen een mooie bos witte rozen. De Heer Toon Trompert helaas zelf niet aanwezig heeft er al 70 jaar opzitten. Wie doet ‘m dat ooit na? De hem toekomende bloemen werden door zijn zoon in ontvangst genomen.

Tijd voor de borrel. Het personeel van de Proeverij moet wel een berenconditie hebben gehad want zij liepen de benen uit het lijf om iedereen te voorzien van een welverdiend drankje.

Nog één keer werd er om stilte gevraagd. Er moest nog even worden uitgelegd worden waarom iedereen bij de ingang een lootje had gekregen. De belangrijkste rede was om te weten te komen hoeveel personen er die avond aanwezig waren. Welgeteld werden er 228 nummers uit gegeven. De mensen die ná half 10 nog binnen kwamen die waren op de vingers van één hand te tellen.

Als tweede gebruikte we het voor de verloting. De leden van de Evenementencommissie uit de Engel hadden zo’n 50 prijsjes bij elkaar weten te sprokkelen. Deze stonden opgesteld in een bijzaaltje. Dus als je wilde weten of je wat gewonnen had, moest je even in de benen. Gelijk een mooie gelegenheid om het prachtige gebouw verder te bezichtigen.

De hapjes die werden uitgedeeld gingen er in als zoete koek. Het water liep in de mond bij het zien van al dat lekkers. De eigenaar van de Proeverij de Heer Ad Baaij liep als een trotse pauw rond. Van hem hadden we voor de loterij zelfs nog een visbon t.w.v. € 25,00 gekregen.

Deze bombardeerde wij gelijk tot hoofdprijs. Esther Nieraad kon niet geloven dat ze gewonnen had. “Win nooit wat” liet ze weten. Nou deze avond dus wel!

Het begon tegen middernacht te lopen. De kakofonie was inmiddels wat verstomd. Hier en daar al wat lege stoelen. Maar degene die er nog waren genoten nog volop. “De laatste ronde Dames en Heren”. Niet iedereen maakte hier gebruik van. Langzamerhand stroomde de zaal leeg. Ook de mensen die de hele avond buiten hadden gezeten moesten er aan geloven. Moet dat nou? Het is nog zo gezellig! Ja lieve mensen er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan en de tijd van gaan is nu gekomen.

Een woord van dank is zeker op z’n plaats voor de Heer Baaij en zijn personeel. Wat hebben ze ons verwend!

Een schietgebedje naar boven kon ook geen kwaad, want wat hebben we het getroffen met het weer. Zondagmorgen 10 september 00.45 uur reed ik zomers gekleed op de fiets naar huis. Zeldzaam toch om deze tijd van het jaar.

We kunnen er na deze avond weer een jaartje tegen aan. Zie voor foto’s de volgende link: https://goo.gl/photos/tAr7t5iDZs5CFayA6

Namens de Evenementencommissie van de Engelbewaarderskerk

Marga Kortekaas