In het kader van het 70-jarig bestaan van het bisdom Rotterdam loopt er een estafette met een beeld van de heilige diaken Laurentius door het Bisdom. Als patroonheilige van het bisdom kan diaken Laurentius ons inspireren bij onze missie als Kerk: vieren, leren, dienen. Lees meer hierover in het (hieronder geplaatste) artikel van de Wil’skracht van pastoor Bosma.

In onze parochie heeft in de maand augustus het beeld een mooie plek in de vieringen gekregen en hebben we kunnen horen over het levensverhaal van diaken Laurentius.
Ook tijdens de Parochie Presentatiedag kon men dus het beeld van Laurentius bekijken, zijn levensverhaal horen, maar ook aan de slag om een echt DNA streng te knopen. Dit omdat dienen in ons DNA en dat van Laurentius zit en zat. Wanneer het koord geknoopt was kreeg men er nog een sleutelhanger bij met de beeltenis van Laurentius. Dit alles onder begeleiding van Diaken Prins.

Leren, vieren en dienen

Thuis bij Christus, gezonden naar elkaar.

In het jubileumjaar van ons bisdom Rotterdam staan drie woorden centraal die eigenlijk heel ons christelijk leven samenvatten: leren, vieren en dienen. Drie woorden die niet los van elkaar staan. Ze horen bij elkaar en voeden elkaar. Juist samen helpen ze ons om een parochie te zijn waarin mensen zich thuis mogen voelen: thuis bij Christus en thuis bij elkaar.
In de maand augustus reisde in onze parochie H. Willibrordus het beeldje van de heilige diaken Laurentius langs onze kerken. Laurentius maakt op een bijzondere manier zichtbaar wat leren, vieren en dienen betekenen.

Leren

Wij leren ons geloof steeds beter kennen. Niet alleen door kennis op te doen, maar vooral door Christus beter te leren kennen. In de catechese ontdekken we waarom wij samenkomen, waarom wij Eucharistie vieren en waarom het geloof ons altijd naar onze medemens voert. Want wie Jezus leert kennen, hoort ook zijn woorden: “Heb elkaar lief zoals Ik u heb liefgehad.”

Vieren

Wij vieren vervolgens wat wij geloven. In de Eucharistie ontmoeten wij Christus in zijn Woord, in de gemeenschap en heel bijzonder in zijn Lichaam en Bloed. Daar worden wij gevoed, maar ook gevormd en als het ware opgevoed in de liefde. Wij ontvangen Christus niet alleen voor onszelf. Aan het einde van iedere viering worden wij gezonden om te leven wat wij hebben gevierd.

Dienen

Daarom leidt vieren vanzelf tot dienen. Laurentius wist dat heel goed. Als diaken droeg hij zorg voor de armen en kwetsbaren van Rome. Toen hem gevraagd werd de schatten van de Kerk te tonen, wees hij volgens de overlevering naar de armen: zij zijn de schatten van de Kerk. Een prachtige gedachte die ook ons iets te zeggen heeft.

Omzien

Want een parochie is pas werkelijk een thuis wanneer wij naar elkaar omzien. Wanneer degene die ziek is niet vergeten wordt, de eenzame bezoek krijgt, de zoekende welkom is en ook degene die niet meer naar de kerk kan komen bij onze gemeenschap blijft horen.

Zo vormen leren, vieren en dienen één beweging: Wij leren waarom wij vieren en dienen. Wij vieren om gevoed en gevormd te worden voor onze dienstbaarheid. Wij dienen omdat Christus ons leert elkaar lief te hebben.

Misschien is dat wel wat thuis zijn in de Kerk ten diepste betekent: weten dat je bij Christus en bij elkaar hoort — en juist daarom oog krijgen voor de ander.

Zoals Laurentius ons voorhoudt: de grootste rijkdom van de Kerk vinden we uiteindelijk in de mensen die God aan elkaar heeft toevertrouwd.

Pastoor Bosma